Дар Тоҷикистон низ солҳои охир таваҷҷуҳи ҷиддӣ ба пешгирӣ ва ташвиқи санҷиши ВИЧ зоҳир мешавад. Марказҳои тиббӣ санҷишҳои ройгон мегузаронанд, барномаҳои иттилоотӣ роҳандозӣ шудаанд ва ҷавонон, омӯзгорон, муассисаҳои давлатӣ ҳамасола дар маъракаҳо иштирок мекунанд.
7. Нақши ҷомеа ва ҳар як инсон
Мубориза бо ВИЧ/СПИД на танҳо кори табибон ва ташкилотҳо, балки кори ҳар як шаҳрванди масъулиятнок мебошад:
эҳтиром ба ҳуқуқ ва шаъну шарафи шахсони гирифтори ВИЧ
пешгирӣ аз табъиз ва стигма
паҳн кардани маълумоти дуруст дар байни ҷавонон
ташвиқи дӯстону наздикон ба санҷиши ВИЧ
Вақте ҷомеа огоҳ, муттаҳид ва ғамхор аст — беморӣ ба монеа табдил меёбад, на ба фоҷиа.
ВИЧ/СПИД танҳо мушкили тиббӣ нест — ин масъалаи иҷтимоӣ, маърифативу фарҳангӣ ва ояндаи миллат аст. Ҳар як нафар метавонад бо риояи қоидаҳои соддаи муҳофизат, бо огоҳ кардани дигарон ва бо дастгирии шахсони гирифтори ВИЧ дар мубориза саҳм гузорад.