1 июн дар саросари ҷаҳон ҳамчун Рӯзи байналмилалии ҳимояи кӯдакон таҷлил карда мешавад. Ин сана на танҳо як ҷашн, балки як рамзи муҳими масъулияти ҷомеаи ҷаҳонӣ нисбат ба насли наврас мебошад. Кӯдакон ояндаи ҳар як миллат ва давлат ба ҳисоб мераванд ва аз тарбияи солим, муҳити амн ва ғамхории доимӣ вобастагии мустақим дорад, ки ҷомеа дар оянда чӣ гуна рушд хоҳад кард.
Таҷлили Рӯзи байналмилалии кӯдакон ба он равона шудааст, ки диққати ҷомеа ба ҳуқуқ, манфиат ва эҳтиёҷоти кӯдакон ҷалб карда шавад. Кӯдак на танҳо як узви хурди ҷомеа, балки шахсияти дар ҳоли ташаккулёбанда мебошад. Аз ҳамин сабаб, ба ӯ бояд аз рӯзи таваллуд то ба камол расидан таваҷҷуҳи махсус зоҳир карда шавад.
Ин рӯз инчунин ёдрас мекунад, ки ҳар як кӯдак ҳақ дорад дар муҳити ором, бехатар ва пур аз муҳаббат ба воя расад. Ҳуқуқ ба таҳсил, саломатӣ, бозӣ ва ҳифзи иҷтимоӣ аз ҳуқуқҳои асосии кӯдак ба шумор мераванд. Бе таъмини ин ҳуқуқҳо рушди пурраи шахсияти кӯдак ғайриимкон аст.
Кӯдакон бунёдгузорони фардои ҳар як давлат мебошанд. Онҳо ҳамон насланд, ки дар оянда роҳбарон, мутахассисон, олимон, омӯзгорон ва муҳофизони Ватан хоҳанд шуд. Агар имрӯз ба тарбияи онҳо диққати ҷиддӣ дода нашавад, дар оянда ҷомеа ба мушкилоти ҷиддӣ рӯ ба рӯ мегардад.
Кӯдак аз муҳити оила сарчашма мегирад. Оила аввалин мактабест, ки дар он одоб, ахлоқ, муҳаббат ба Ватан ва эҳтиром ба инсон омӯзонида мешавад. Муносибати падару модар ба кӯдак дар ташаккули шахсияти ӯ нақши асосӣ мебозад. Муҳаббат, ғамхорӣ ва назорати дуруст метавонад кӯдакро ба шахси масъулиятшинос табдил диҳад.
Пас аз оила, мактаб муҳимтарин муҳити тарбияи кӯдак мебошад. Дар мактаб кӯдак на танҳо донишҳои илмӣ меомӯзад, балки одоб, рафтор ва тарзи муносибат бо ҷомеаро низ аз худ мекунад. Омӯзгорон дар ин раванд нақши бисёр муҳим доранд, зеро онҳо роҳнамо ва тарбиятгари насли наврас мебошанд.
Мактаб бояд муҳити дӯстона ва бехатар барои кӯдакон бошад. Дар он ҷо кӯдак бояд худро озод ва эътимоднок эҳсос кунад, то ки қобилият ва истеъдоди худро рушд диҳад.
Ҳар як кӯдак дорои ҳуқуқҳои муайян мебошад. Аз ҷумла, ҳуқуқ ба зиндагӣ, таҳсил, ҳифзи саломатӣ, муҳити амн ва муҳаббати оилавӣ. Ин ҳуқуқҳо бояд на танҳо дар қонунҳо сабт шаванд, балки дар амал низ таъмин карда шаванд.
Мутаассифона, дар баъзе ҷойҳо кӯдакон ба мушкилоти гуногун рӯ ба рӯ мешаванд, аз ҷумла камбизоатӣ, набудани шароити таҳсил ё зӯроварӣ. Аз ин рӯ, ҷомеа ва давлатҳо вазифадоранд, ки барои ҳифзи кӯдакон чораҳои ҷиддӣ андешанд ва ба ҳар гуна шакли поймолшавии ҳуқуқи онҳо роҳ надиҳанд.
Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ба масъалаи ҳифзи кӯдакон ва рушди онҳо таваҷҷуҳи махсус дода мешавад. Давлат пайваста барои беҳтар кардани шароити таҳсил, тандурустӣ ва фароғати кӯдакон тадбирҳои муҳим амалӣ менамояд.
Бунёди мактабҳои замонавӣ, кӯдакистонҳо, марказҳои инкишофи зеҳнӣ ва майдончаҳои варзишӣ аз ҷумлаи иқдомҳои муҳим мебошанд. Инчунин барномаҳои давлатӣ барои дастгирии оилаҳо ва ҳифзи кӯдакон амалӣ мегарданд, ки мақсади онҳо фароҳам овардани зиндагии шоистаи насли наврас мебошад.
Саломатии кӯдак яке аз омилҳои асосии рушди ӯ ба ҳисоб меравад. Кӯдаки солим метавонад хуб омӯзад, фикр кунад ва дар ҷомеа фаъол бошад. Аз ин рӯ, ғизои дуруст, муҳити тоза, варзиш ва назорати тиббӣ барои кӯдакон хеле муҳим аст.
Падару модар ва ҷомеа бояд ба саломатии кӯдакон диққати махсус диҳанд, зеро саломатии онҳо асоси ояндаи солими миллат мебошад.
Бозӣ қисми муҳими ҳаёти кӯдак аст. Тавассути бозӣ кӯдак меомӯзад, фикр мекунад ва малакаҳои иҷтимоии худро инкишоф медиҳад. Бозӣ инчунин ба рушди зеҳнӣ ва ҷисмонии кӯдак мусоидат мекунад.
Аз ин рӯ, кӯдакон бояд вақти кофӣ барои бозӣ дошта бошанд ва муҳити мувофиқ барои ин фароҳам оварда шавад.
Ҳифз ва тарбияи кӯдак танҳо вазифаи падару модар нест. Дар ин раванд тамоми ҷомеа, аз ҷумла омӯзгорон, табибон ва давлат масъулият доранд. Ҳар як шахс бояд дарк кунад, ки рафтор ва муносибати ӯ ба кӯдак метавонад ба ояндаи ӯ таъсир расонад.
Ҷомеае, ки ба кӯдакон ғамхорӣ мекунад, ҷомеаи пешрафта ва устувор хоҳад буд.
Агар мо имрӯз ба онҳо шароити хуб фароҳам орем, фардо ҷомеаи солим, босавод ва пешрафта хоҳем дошт. Кӯдакон ояндаи миллатанд ва ҳифзи онҳо — вазифаи муқаддаси ҳар як инсон мебошад.
