Мудири бахши методӣ Абдураҳмонов Карим дар баромади худ иброз доштанд, ки дар таърихи ҳар миллат саҳифаҳои сабақомӯз ва пурқимат мавҷуданд, ки аз иқдомҳои неку хирадмандона ба нафъи халқ ва Ватан башорат дода, барои наслҳои оянда ҳамчун чароғи ҳидоят хизмат мекунанд.
Чунин саҳифаи заррин барои халқи тоҷик рӯзи ба имзо расидани Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ мебошад, ки ҳамасола дар саросари кишвар бо эҳтиром ҷашн гирифта мешавад. Ин санади таърихӣ, ки 27 июни соли 1997 дар шаҳри Москва ба имзо расид, паёми ҷонбахше аз фарорасии сулҳи деринтизор ба ҳисоб меравад. Он ормони деринаи халқи тоҷикро дар қолаби сулҳу ваҳдат таҷассум намуда, дар як муддати кӯтоҳ амалӣ гардидани ин ормон гувоҳи тинати сулҳпарварона ва заковати баланди мардуми тоҷик мебошад.