Дар идомаи дарс донишҷӯёни гурӯҳ дар бораи Тоҷикистон ва корҳои созандагӣ, ки дар тӯли 35 сол бо шарфоти Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон суханрони намуда, қайд намуданд, ки корҳои созандагӣ ин ба маънои бунёдкори ва ободонӣ аст. Аз он ҷумла сохтмони мактабҳо, беморхонаҳо, роҳҳо ва дигар иншоотҳо нишон медиҳанд, ки ҷомеа ба тараққиёт ва ободонии кишвар саҳм мегузоранд.
Ояндаи дурахшон – Ин ифодаи умед ва боварӣ ба фардои беҳтар аст. Ҷавонон, ки қисми зиёди аҳолиро ташкил медиҳанд, метавонанд бо дониш ва меҳнат дар пешрафти кишвар нақши муҳим бозанд. Нақши ҷавонон дар ин раванд хеле муҳим аст, зеро онҳо ҳамчун нерӯи пешбарандаи ҷомеа бо дониш, маҳорат ва ҷаҳонбинии муосир метавонанд Тоҷикистонро ба қуллаҳои нав расонанд. Ҳамзамон, ҳифзи арзишҳои миллӣ. Фарҳанг ва анъанаҳои дар баробари пешрафти технологӣ кафолати пойдории ҷомеа мебошад.
Дар фарҷоми дарс донишҷӯён дар васфи Тоҷикистон, Ватан шеърҳо қироат намуданд, ва қайд карданд, ки ояндаи дурахшони Тоҷикистон аз заҳмати содиқона, ҳисси ватадӯстӣ ва ҳамкории ҳар як шаҳрванди он вобаста аст. Бо иттиҳод, масъулият ва талошҳои муштарак кишвари мо метавонад дар арсаи байналмилалӣ мавқеи боз ҳам шоистарро касб намояд.