ИСТИҚЛОЛ ВА ТАҲКИМИ ПОЯҲОИ СОҲИБИХТИЁРИИ МИЛЛӢ

«Ҳифзи истиқлолият ва таҳкими давлатдории миллӣ вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванд аст.»

                                              Эмомалӣ Раҳмон

Истиқлолияти давлатӣ бузургтарин дастоварди таърихии ҳар як миллат ба ҳисоб меравад. Барои миллати тоҷик ин рӯйдоди сарнавиштсоз 9-уми сентябри соли 1991 амалӣ гардид. Истиқлолият ба Тоҷикистон имконият дод, ки роҳи мустақили рушдро интихоб намояд ва тақдири давлатдориро мустақилона муайян созад. Ин марҳила оғози нав дар таърихи давлатдории тоҷикон ба ҳисоб меравад ва дар рушди минбаъдаи кишвар нақши ҳалкунанда бозидааст.

Дар солҳои аввали истиқлолият Тоҷикистон ба мушкилоти ҷиддӣ рӯ ба рӯ гардид. Ҷанги шаҳрвандӣ, ноустувории сиёсӣ ва буҳрони иқтисодӣ ба тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷомеа таъсири манфӣ расониданд. Дар чунин шароити душвор зарурати барқарор намудани сулҳ ва суботи сиёсӣ ба миён омад, зеро танҳо дар фазои оромӣ рушди давлат имконпазир аст.

Яке аз дастовардҳои муҳимтарини давраи истиқлолият барқарор шудани сулҳу ваҳдати миллӣ мебошад. Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ, ки соли 1997 ба имзо расид, ба хотимаи ҷанги шаҳрвандӣ ва оғози марҳилаи нави рушди кишвар мусоидат намуд. Ин рӯйдод собит сохт, ки ваҳдат ва ҳамдигарфаҳмӣ пояи асосии давлатдорӣ ба шумор меравад.

Пас аз барқарор шудани сулҳ, Тоҷикистон ба марҳилаи нави рушди иқтисодӣ ворид гардид. Дар кишвар корхонаҳои саноатӣ тадриҷан барқарор ва навсозӣ шуданд, лоиҳаҳои муҳими энергетикӣ амалӣ гардиданд ва роҳҳои байналмилалӣ бунёд ёфтанд. Ин ҳама ба таҳкими пояҳои соҳибихтиёрии иқтисодии давлат мусоидат намуд.

Соҳаи маориф низ дар давраи истиқлолият рушди назаррас пайдо кард. Мактабҳо ва донишгоҳҳои нав таъсис дода шуданд, барномаҳои таълимӣ такмил ёфтанд ва шароити таҳсил беҳтар гардид. Ҳадафи асосии ин ислоҳот омодасозии мутахассисони баландихтисос барои рушди минбаъдаи кишвар мебошад.

Дар соҳаи тандурустӣ низ дигаргуниҳои муҳим ба амал омаданд. Беморхонаҳо навсозӣ гардида, таҷҳизоти муосири тиббӣ ворид карда шуд ва сифати хизматрасонии тиббӣ тадриҷан беҳтар гардид. Ин тадбирҳо ба ҳифзи саломатии аҳолӣ ва баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум мусоидат намуданд.

Нақши Пешвои миллат дар таҳкими истиқлолият ва рушди давлатдорӣ басо муҳим мебошад. Маҳз бо сиёсати хирадмандона ва талошҳои пайвастаи роҳбарияти давлат сулҳ ва суботи сиёсӣ дар кишвар барқарор гардид. Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ ҳамчун давлати сулҳпарвар ва ташаббускор шинохта шуд.

Бо вуҷуди дастовардҳои зиёд, вазифаҳои муҳиме низ пешорӯи ҷомеа қарор доранд. Таъмини рушди устувор, баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум, мубориза бо хатарҳои муосир ва тарбияи насли солим аз ҷумлаи ин вазифаҳо мебошанд. Барои расидан ба ин ҳадафҳо ҳамкории тамоми қишрҳои ҷомеа зарур аст.

Дар ин замина Эмомалӣ Раҳмон чунин иброз доштаанд:

«Ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон бояд худро масъули тақдири Ватан донад.»

Таҷлили 35-солагии истиқлолияти давлатӣ фурсати муносибест, ки ҳар яки мо ба дастовардҳои худ назар андохта, аз гузашта сабақ бигирем ва барои оянда нақшаҳои нав тарҳрезӣ намоем. Истиқлолият моро водор месозад, ки бо ҳисси баланди ватандӯстӣ ва масъулият барои ободии Ватан талош намоем.

Имрӯз Тоҷикистон дар роҳи рушди устувор қарор дошта, бо қадамҳои устувор ба сӯи ояндаи дурахшон ҳаракат мекунад. Ҳар як дастоварде, ки имрӯз дорем, самараи истиқлолият аст. Аз ин рӯ, ҳифз ва таҳкими он вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад.

Ҳамзамон, ҳифзи арзишҳои миллӣ ва фарҳангӣ яке аз самтҳои муҳими сиёсати давлатӣ ба ҳисоб меравад. Забон, таърих ва анъанаҳои миллӣ эҳё ва ҳифз гардида, дар ҷомеа рӯҳияи худшиносии миллӣ тақвият ёфт. Ҷашнҳои миллӣ ва чорабиниҳои фарҳангӣ ба таҳкими ваҳдати ҷомеа мусоидат мекунанд.

Дар маҷмӯъ, истиқлолият барои Тоҷикистон имконият фароҳам овард, ки ҳамчун давлати мустақил рушд кунад ва мавқеи худро дар ҷаҳон устувор намояд. Имрӯз Тоҷикистон дар роҳи рушди устувор қарор дошта, дастовардҳои муҳим дар соҳаҳои гуногун ба даст омадаанд.

Хулоса, истиқлолият неъмати бузург ва муқаддас аст. Таҳкими пояҳои соҳибихтиёрӣ вазифаи ҳар як шаҳрванд мебошад. Ҳифзи сулҳ, ваҳдат ва арзишҳои миллӣ кафолати рушди ояндаи давлат ба ҳисоб меравад.