«Модар офарандаи ҳаёт, тарбиятгари инсон ва сарчашмаи меҳру муҳаббат мебошад. Эҳтиром ва арҷгузорӣ ба зан-модар қарзи муқаддаси ҳар як фарди ҷомеа аст.»
Эмомалӣ Раҳмон
Иди Модарон яке аз ҷашнҳои муқаддас ва пурифтихори ҷомеаи мо ба шумор меравад. Ҳар сол санаи 8 март дар кишвари азизамон — Тоҷикистон — ҳамчун Рӯзи Модар ботантана таҷлил карда мешавад. Ин рӯз рамзи эҳтиром, қадршиносӣ ва арҷгузорӣ ба зан-модар аст, ки бо меҳру муҳаббати бепоёни худ зиндагиро равшан месозад.
Модар – сарчашмаи ҳаёт, нахустин мураббӣ ва раҳнамои фарзанд мебошад. Инсон аз лаҳзаи аввалини ба дунё омадан то охири умр ба дуои неки модар ниёз дорад. Ҳеҷ кас наметавонад ҷойи модарро бигирад, зеро меҳри ӯ пок, самимӣ ва беғараз аст. Чӣ тавре ки бузургон гуфтаанд, биҳишт зери қадамҳои модарон аст. Ин сухан бузургии мақоми модарро дар зиндагии инсон нишон медиҳад.
Дар фарҳанги миллати тоҷик зан ҳамеша мақоми баланд доштааст. Аз замонҳои қадим модарон дар тарбияи фарзандон, нигоҳдории суннатҳои миллӣ ва рушди маънавии ҷомеа саҳми арзанда гузоштаанд. Онҳо на танҳо дар хонадон, балки дар соҳаҳои гуногуни ҷомеа — маориф, тиб, фарҳанг, иқтисод ва идоракунии давлатӣ фаъолона иштирок менамоянд. Имрӯз занони тоҷик дар рушду пешрафти Ватан саҳми назаррас доранд ва барои ободии кишвар талош меварзанд.
Бо ташаббуси Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон, мақоми зан дар ҷомеа сол ба сол таҳким меёбад. Барномаҳои давлатӣ барои дастгирии занону духтарон қабул гардида, шароити мусоид барои таҳсил, кор ва фаъолияти онҳо фароҳам оварда шудааст. Ин ҳама далели равшани он аст, ки давлату Ҳукумат ба қадру манзалати зан-модар арҷ мегузорад.
Иди Модарон на танҳо рӯзи туҳфаву гулдаст аст, балки рӯзи андеша ва шукргузорист. Дар ин рӯз мо бояд бештар дар бораи заҳматҳои шабонарӯзии модар фикр кунем. Модар шабҳои дароз барои оромии фарзанд бедор мемонад, дар рӯзҳои сахт пуштибони ӯст ва дар лаҳзаҳои шодӣ ҳамсафараш. Ҳар як дастоварди фарзанд натиҷаи дуои неки модар аст.
Бояд ҳар рӯзро Рӯзи Модар донем. Эҳтиром ба модар танҳо ба як сана маҳдуд намешавад. Мо вазифадорем, ки бо рафтори нек, сухани ширин ва амалҳои шоиста меҳнати онҳоро қадр намоем. Фарзанди солеҳ будан — беҳтарин туҳфа ба модар аст.
Дар фарҷоми сухан ҳамаи модарону бонувони гиромиро ба муносибати Иди Модарон самимона табрик гуфта, барояшон саломатӣ, хушбахтӣ, рӯзгори пурсаодат ва комёбиҳои бепоён орзу менамоем. Бигзор чеҳраи ҳар модар ҳамеша пур аз табассум бошад ва меҳри онҳо чароғи зиндагии мо гардад.
