Дар шароити ҷаҳонишавӣ ва рушди босуръати муносибатҳои сиёсӣ ва иқтисодӣ, масъалаи таҳкими давлатдорӣ ва идоракунии самаранок аҳамияти аввалиндараҷа пайдо мекунад. Яке аз омилҳое, ки метавонад ба рушди устувори давлат таъсири манфӣ расонад, коррупсия мебошад. Коррупсия ҳамчун падидаи иҷтимоӣ ва ҳуқуқӣ на танҳо боиси зарари иқтисодӣ мегардад, балки ба пояҳои давлатдорӣ, эътимоди шаҳрвандон ва суботи ҷомеа низ таъсир мерасонад. Аз ин рӯ, мубориза бо коррупсия дар сиёсати давлатии Тоҷикистон мавқеи муҳимро ишғол мекунад.
Коррупсия ҳамчун падидаи иҷтимоиву ҳуқуқӣ дар илми муосир бештар ба сифати сӯиистифода аз ваколатҳои давлатӣ ва хизматӣ ба хотири дарёфти манфиати шахсӣ ё гурӯҳӣ арзёбӣ мегардад. Он метавонад дар шаклҳои гуногун зоҳир шавад: аз амалҳои пинҳонии марбут ба манфиатгирии ғайриқонунӣ то риоя накардани меъёрҳои одоби хизматӣ ва баробарии шаҳрвандон дар назди қонун. Моҳияти асосии ин падида дар он аст, ки манфиати умумӣ ва давлатӣ ҷойи худро ба манфиатҳои инфиродӣ медиҳад, ки ин ба низоми идоракунӣ таъсири манфӣ мерасонад.