Ҳар сол 23 феврал дар Тоҷикистон ҳамчун Рӯзи Қувваҳои Мусаллаҳ ҷашн гирифта мешавад. Ин сана ба таъсиси Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки 23 феврали соли 1993 таъсис ёфтааст, бахшида шудааст. Рӯзи Артиши миллӣ яке аз идҳои муҳими давлатӣ ба ҳисоб рафта, рамзи шуҷоат, матонат ва садоқат ба Ватан мебошад.
Артиши миллӣ яке аз пояҳои асосии давлатдорӣ ба шумор меравад. Бе нерӯи ҳарбии қавӣ ҳифзи истиқлолият, тамомияти арзӣ ва амнияти кишвар ғайриимкон аст. Қувваҳои Мусаллаҳ дар солҳои аввали истиқлолият дар шароити душвор таъсис ёфта, тадриҷан ба як нерӯи муташаккил ва тавоно табдил ёфтанд. Имрӯз сарбозону афсарони тоҷик бо ҳисси баланди ватандӯстӣ ва масъулиятшиносӣ дар ҳифзи марзу буми кишвар содиқона хизмат мекунанд.
Шуҷоат ва ҷасорат сифатҳои асосии ҳар як ҳомии Ватан мебошанд. Сарбоз бояд ҳамеша омодаи ҳимояи сулҳу субот бошад. Таҷрибаи таърихӣ нишон медиҳад, ки маҳз иродаи қавӣ ва муҳаббат ба Ватан метавонад миллатро аз хатари ҷиддӣ наҷот диҳад. Аз ин рӯ, Артиши миллӣ на танҳо нерӯи ҳарбӣ, балки мактаби мардонагӣ ва тарбияи ҷавонон низ ба ҳисоб меравад.