РОҒУН — БИНОИ ВАҲДАТУ ҲАМБАСТАГИИ МОСТ!

Ҷумҳурии Тоҷикистон диёри зебоманзару кӯҳсор буда, дорои захираҳои ғании энергетикӣ мебошад. Ин имкониятҳои бузурги табиӣ метавонанд ояндаи Тоҷикистонро нурафшон созанд. Тавре маълум аст, Тоҷикистон зиёда аз 55 фоизи захираҳои обии минтақаи Осиёи Марказиро дорост ва истифодаи оқилонаву сарфакоронаи ин неъмати бебаҳои табиат вазифаи ҳар як шаҳрванд мебошад.

Лоиҳаи бузурги гидроэнергетикии Нерӯгоҳи барқи обии Роғун ҳанӯз охири солҳои 70-уми асри гузашта оғоз гардида буд, аммо бо сабабҳои гуногун нотамом монд. Номи нерӯгоҳ аз номи шаҳри Роғун гирифта шудааст. Имрӯз Роғун рамзи нангу номус, ифтихор ва иродаи қавии миллати тоҷик маҳсуб меёбад.

Роғун — бинои ваҳдату ҳамбастагии мост,

Рафъи ҳазор мушкилу ҳам хастагии мост.

Бунёди ин нерӯгоҳ яке аз бузургтарин иншооти аср ба ҳисоб меравад. Аз нигоҳи иқтисодӣ, ба кор даромадани он рушди саноат, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва пешрафти иқтисоди миллиро таъмин мекунад. Аз диди сиёсӣ бошад, Тоҷикистон мавқеи худро дар миёни давлатҳои пешрафта устувор месозад. Муҳимтар аз ҳама, бо пурра ба фаъолият оғоз намудани нерӯгоҳ кишвар ба истиқлолияти комили энергетикӣ мерасад.

Тавре ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намудаанд, нерӯгоҳи Роғун «макони созандагиву меҳнат» мебошад. Воқеан ҳам, ин иншоот натиҷаи заҳмати ҳазорҳо мутахассисону сохтмончиён аст.

Иқтидори лоиҳавии нерӯгоҳ 13,5 миллиард киловатт-соатро ташкил медиҳад, ки барои таъмини пурраи эҳтиёҷоти кишвар ба нерӯи барқ ва ҳатто содироти он имконияти васеъ фароҳам меорад. Бо дарназардошти набудани захираҳои нафту газ ва маҳдудияти воридоти барқ аз дигар кишварҳо, рушди гидроэнергетика роҳи ягонаи ҳалли масъалаи таъминоти устувори энергетикӣ ба шумор меравад.

Имрӯз ҳар як фарди ватандӯст бояд дарк намояд, ки Роғун танҳо як иншооти техникӣ нест, балки рамзи ваҳдат, иттиҳод ва худшиносии миллӣ мебошад. Саҳмгузорӣ дар бунёди он — саҳмгузорӣ дар ободии Ватан аст.

Бо зӯри бозувон Ватан аз нав бино кунем,

Худро зи қайди панҷаи зулмат раҳо кунем.

Ба ҳар муроди худ ба Худо мерасем агар,

Меҳри Ватан чу дар дилу дар дида ҷо кунем.

Бо итминони комил метавон гуфт, ки қудрату шаҳомати Роғун аллакай дар қалби мардум ҷой гирифтааст ва он ба рамзи рушду саодати миллат табдил ёфтааст. Роғун бунёд мешавад — зеро онро иродаи қавии миллат месозад.

Амонова Мавлуда

Омӯзгори кафедраи «Таърих ва ҳуқуқ»-и

МДТ «Коллеҷи тиббии шаҳри Кӯлоб ба номи Раҳмонзода Раҳматулло Азиз»