АРТИШИ МИЛЛӢ-САМАРАИ СИЁСАТИ ХИРАДМАНДОНАИ ЭМОМАЛӢ РАҲМОН

Нақши Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар таъсис, ташаккул ва рушди Артиши миллӣ хеле бузург ва таърихӣ мебошад. Дар солҳои аввали соҳибистиқлолӣ кишвар ба мушкилоти сиёсӣ, иқтисодӣ ва амниятӣ рӯ ба рӯ гардида буд. Маҳз бо сиёсати хирадмандона ва иродаи қавии Пешвои миллат пояҳои давлатдории навин мустаҳкам гардида, замина барои таъсиси Артиши миллӣ фароҳам оварда шуд.

Бо ташаббуси бевоситаи Президенти кишвар 23 феврали соли 1993 таъсиси Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон оғоз гардид. Дар он давра таъсиси неруҳои ҳарбӣ кори хеле душвор буд, зеро кишвар таҷрибаи мустақили идораи сохторҳои ҳарбиро надошт. Бо вуҷуди ин, роҳбарияти давлат бо азму иродаи қавӣ тавонист неруҳои мудофиавиро ташкил намуда, онҳоро тадриҷан ба сохтори муназзам табдил диҳад.

Яке аз хизматҳои муҳими Пешвои миллат ин барқарор намудани сулҳу субот дар кишвар мебошад. Бо талошҳои пайвастаи ӯ ҷанги шаҳрвандӣ хотима ёфта, фазои орому осоишта ба вуҷуд омад. Ин шароити мусоид имкон дод, ки Артиши миллӣ рушд ёфта, барои ҳифзи марзу буми кишвар неруи тавоно гардад.

Эмомалӣ Раҳмон ҳамеша ба масъалаи мустаҳкам намудани иқтидори мудофиавии давлат аҳамияти аввалиндараҷа медиҳад. Бо ташаббуси ӯ неруҳои мусаллаҳ бо техника ва таҷҳизоти ҳарбии муосир таъмин гардида, пойгоҳҳои таълимӣ ва қисмҳои ҳарбӣ таҷдиду навсозӣ шуданд. Ҳамчунин барои баланд бардоштани сатҳи омодагии ҷангии хизматчиёни ҳарбӣ машқҳои мунтазам ва барномаҳои омӯзишӣ роҳандозӣ гардиданд.

Хизматҳои дигари муҳими Пешвои миллат беҳтар намудани шароити иҷтимоии хизматчиёни ҳарбӣ мебошад. Давлат барои таъмин намудани сарбозону афсарон бо манзили истиқоматӣ, хизматрасонии тиббӣ ва дигар имтиёзҳои иҷтимоӣ тадбирҳои назаррас андешидааст. Ин иқдомҳо ба болоравии рӯҳияи хизмат ва садоқати хизматчиёни ҳарбӣ мусоидат менамоянд.

Ҳамчунин Пешвои миллат ба тарбияи ҳарбӣ-ватандӯстии ҷавонон таваҷҷуҳи махсус зоҳир менамояд. Бо дастгирии ӯ дар муассисаҳои таълимӣ ва қисмҳои ҳарбӣ чорабиниҳои тарбиявӣ баргузор гардида, ҷавонон ба эҳтироми муқаддасоти миллӣ ва ҳифзи Ватан ҳидоят карда мешаванд.

Имрӯз Артиши миллии Тоҷикистон ба як неруи пурқудрат ва боэътимод табдил ёфта, дар ҳифзи истиқлолият, таъмини амният ва суботи ҷомеа нақши калидӣ мебозад. Ин ҳама дастовардҳо натиҷаи сиёсати оқилона ва талошҳои пайгиронаи Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон мебошад.

Бо итминон метавон гуфт, ки саҳми Пешвои миллат дар ташаккули Артиши миллӣ ва таҳкими иқтидори мудофиавии давлат хеле бузург буда, барои ҳифзи сулҳу суботи кишвар заминаи устувор гузоштааст.

Ҳамасола санаи 23 феврал дар саросари кишвар ҳамчун Рӯзи Артиши миллӣ бо шукуҳу шаҳомат таҷлил мегардад. Ин сана яке аз рӯзҳои муҳим ва таърихии давлатдорӣ маҳсуб ёфта, ба таъсис ва ташаккули Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон бахшида шудааст. Артиши миллӣ ҳамчун сипари боэътимоди давлату миллат, кафили сулҳу субот ва ҳифзи истиқлолияти давлатӣ ба ҳисоб меравад.

Пас аз ба даст овардани истиқлолияти давлатӣ, кишвари азизи мо — Ҷумҳурии Тоҷикистон бо мушкилоту санҷишҳои зиёди таърихӣ рӯ ба рӯ гардид. Маҳз дар чунин давраи ҳассос зарурати таъсиси неруҳои мудофиавии миллӣ ба миён омад. Рӯзи 23 феврали соли 1993 нахустин қисмҳои ҳарбӣ таъсис дода шуданд, ки ин сана ҳамчун рӯзи таъсиси Артиши миллӣ дар таърих сабт гардид.

Дар солҳои аввали таъсис, Артиши миллӣ бо мушкилоти зиёди иқтисодӣ ва техникӣ рӯ ба рӯ буд. Аммо бо талошҳои пайгирона ва сиёсати хирадмандонаи роҳбарияти давлат, неруҳои мусаллаҳ тадриҷан рушд ёфта, имрӯз ба як сохтори муназзаму муосир табдил ёфтааст. Таҷдиди сохтор, таъмин бо техникаи ҳарбии замонавӣ, баланд бардоштани сатҳи омодагии ҷангӣ ва тарбияи кадрҳои баландихтисос аз ҷумлаи дастовардҳои муҳими Артиши миллӣ ба ҳисоб мераванд.

Қувваҳои Мусаллаҳ на танҳо вазифаи муҳофизати марзу буми кишварро иҷро менамоянд, балки дар таъмини амнияту суботи ҷомеа, мубориза бар зидди терроризм, экстремизм ва дигар хатарҳои замони муосир нақши муҳим доранд. Имрӯз хизмат дар сафи Артиши миллӣ нишонаи ватандӯстӣ, ҷасорат ва масъулияти баланд дар назди миллату давлат арзёбӣ мегардад.

Яке аз самтҳои муҳими фаъолияти неруҳои мусаллаҳ тарбияи ҳарбӣ-ватандӯстии ҷавонон мебошад. Зеро маҳз ҷавонон ҳамчун неруи созанда ва ояндаи миллат бояд рӯҳияи ватандӯстӣ, эҳтиром ба муқаддасоти миллӣ ва омодагӣ барои ҳифзи Ватанро дошта бошанд. Барои ин дар муассисаҳои таълимӣ, қисмҳои ҳарбӣ ва ташкилотҳои ҷамъиятӣ чорабиниҳои гуногуни тарбиявию маърифатӣ мунтазам баргузор мегарданд.

Имрӯз Артиши миллӣ дорои сохтори мукаммал буда, аз Қувваҳои хушкигард, Қувваҳои ҳарбӣ-ҳавоӣ ва дигар воҳидҳои махсус иборат мебошад. Сарбозону афсарони тоҷик бо ҳисси баланди масъулият, интизоми намунавӣ ва садоқат ба савганди ҳарбӣ вазифаи муқаддаси худро бо сарбаландӣ иҷро мекунанд.

Бояд қайд намуд, ки сулҳу субот ва оромии ҷомеа бе неруҳои пурқудрати ҳарбӣ тасаввурнопазир аст. Таҷрибаи ҷаҳонӣ нишон медиҳад, ки давлате метавонад рушду тараққӣ намояд, ки агар амнияти устувор дошта бошад. Аз ин рӯ, саҳми Артиши миллӣ дар таҳкими пояҳои давлатдорӣ ва ҳифзи манфиатҳои миллӣ ниҳоят арзишманд мебошад.

Дар баробари ин, давлат барои беҳтар намудани шароити хизмат, баланд бардоштани сатҳи зиндагии хизматчиёни ҳарбӣ ва таъмини иҷтимоии онҳо тадбирҳои муҳим меандешад. Ин иқдомҳо боиси боло рафтани рӯҳияи хизмат ва ҳисси ифтихори сарбозону афсарон мегардад.

Рӯзи Артиши миллӣ на танҳо иди хизматчиёни ҳарбӣ, балки ҷашни тамоми мардуми Тоҷикистон мебошад. Зеро ҳар як шаҳрванд бояд дарк намояд, ки амнияту оромии кишвар натиҷаи заҳмату ҷоннисории фарзандони шуҷои Ватан аст.

Имрӯз Артиши миллӣ бо техника ва таҷҳизоти муосир таъмин гардида, сатҳи омодагии ҳарбии хизматчиён сол то сол беҳтар мегардад. Машқҳои ҳарбӣ, омӯзишҳои тактикӣ ва такмили ихтисоси афсарону сарбозон барои баланд бардоштани қобилияти мудофиавии кишвар мусоидат мекунанд. Ҳамаи ин нишон медиҳад, ки давлат ба рушди неруҳои мусаллаҳ таваҷҷуҳи махсус зоҳир менамояд.

Бо истифода аз фурсати муносиб тамоми хизматчиёни ҳарбӣ, афсарону сарбозон, собиқадорони соҳа ва муҳофизони шуҷои Ватанро самимона ба муносибати ин рӯзи пурифтихор табрик менамоем. Ба Шумо саломатии бардавом, иродаи қавӣ, рӯҳи баланди ватандӯстӣ, осмони соф ва зиндагии пурсаодат таманно дорем. Бигзор Парчами давлатӣ ҳамеша парафшон бошад ва сулҳу субот, оромӣ ва ваҳдати миллӣ дар кишвари азизамон пойдору ҷовидон боқӣ монад.

ЗАЙДУЛЛОЗОДА Саидҷамол

Мутахассиси шуъбаи таълими МДТ «Коллеҷи тиббии шаҳри Кӯлоб ба номи Раҳмонзода Р.А.»