МОДАР -МУҚАДДАСТАРИН НЕЪМАТИ ЗИНДАГӢ

Модар азизтарин ва муқаддастарин шахс дар зиндагии ҳар инсон аст. Модар бо меҳру муҳаббати беандоза, бо сабру таҳаммул ва бо қалби пур аз орзу барои фарзандаш зиндагӣ мекунад.

Модар сарчашмаи зиндагӣ, олиҳаи зебоӣ, рамзи покӣ ва фидокорист. Аз лаҳзаи ба дунё омадани кӯдак модар шабу рӯз дар хизмати фарзанд аст. Ӯ аввалин омӯзгор, раҳнамо ва пуштибони мост. Модар бо суханҳои нарм, дуоҳои хайр ва қалби пур аз меҳр роҳи дурусти зиндагиро ба фарзанд нишон медиҳад.

Модар офарандаи насл, наҷотбахши миллат, таскиндиҳандаи қалбҳо ва илҳомбахши дилҳо ба ҳисоб меравад. Ҳар сол дар саросари ҷаҳон мардум 8-уми мартро ҳамчун Рӯзи модар бо тантана ҷашн мегиранд. Рӯзи модарон яке аз ҷашнҳои пурмуҳаббат ва самимӣ ба шумор меравад. Ин рӯз фурсати арзандаест барои изҳори муҳаббат ва сипосгузорӣ нисбат ба модарон.

Дар ҷомеаи мо мақоми зан-модар хеле баланд аст. Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ҷиҳати эҳтиром гузоштан ба занону бонувон ва баланд бардоштани мақоми зан дар ҷомеа таваҷҷуҳи хоса зоҳир менамоянд. Дар ҳамаи суханрониҳо, бахусус зимни ироаи паёмҳояшон, Пешвои миллат бузургии занону модаронро ситоиш намуда, таъкид месозанд, ки нақши занону модарон дар ободии хонадон, тарбия кардану ба воя расонидани фарзандон, омӯзонидани забони модарӣ, одобу маънавиёт, парвариши эҳсоси баланди худшиносиву худогоҳӣ, ҳисси миллӣ ва ифтихори ватандорӣ беназир аст.

Бо фармони Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз 6-уми марти соли 2009 8-уми март «Рӯзи модар» эълон гардид. Ин иқдоми муҳим падидаи тозае дар ҳаёти бонувону модарони кишвар ба шумор меравад. Бонувону модарон дар навбати худ аз ин ғамхориҳои сарвари давлат рӯҳияи баланд гирифта, дар пешрафту шукуфоии кишвар, таҳкими сулҳу субот ва осоиштагии ҷомеа саҳми арзанда мегузоранд.

Пешвои миллат зимни ироаи Паём аз 16 декабри соли 2025 таъкид намуданд:

«Мо нақши бонувону занон ва духтарони бонангу номуси Ватанро дар ҳамаи соҳаҳои ҳаёти давлат ва ҷомеа ҳамеша қадрдонӣ мекунем ва аз саъю кӯшиши онҳо ба хотири бунёди ояндаи ободу осудаи кишварамон ифтихор дорем».

Воқеан, имрӯз занону модарони тоҷик дар раванди таҳкими давлатдории миллӣ рисолати нигоҳдории фарҳанг, забон, урфу одат ва анъанаҳои миллӣ, ҳифзи муқаддасоти оила ва тарбияи насли солимро бар дӯш доранд. Онҳо дар соҳаҳои гуногун дар баробари мардон содиқона, оқилона ва ҷасурона фаъолият мекунанд.

Зан-модар муҷассамаи гӯёи зиндагӣ ва ширинтарин лафз дар забони инсон аст. Аз қадимулайём аҷдодони мо ба ин олиҳаи зиндагӣ арҷ мегузоштанд. Вақте ки вожаи муқаддаси Модар ба забон оварда мешавад, пеши назар симои пурнури шахсе ҷилвагар мегардад, ки барои мо азизу арҷманд, қиматтарин мавҷуди рӯйи замин ва сарчашмаи мусаффои меҳру муҳаббат мебошад.

Шоири маъруфи рус Максим Горкий гуфтааст:

«Зан сарчашмаи ҳаёт дар рӯи замин аст».

Ҳамчунин нависандаи маъруфи Доғистон Расул Ғамзатов таъкид намудааст:

«Зан ҳаст, ки ҷомеаи инсонӣ раванди идомаи худро таъмин месозад».

Дар ҳақиқат, тамоми беҳтарин суханҳо барои ситоиши зан-модар каманд, то мо қадру манзалати онҳоро пурра васф намоем.

Модар ҳамон нафарест, ки дуои хайраш боиси оромию осудагӣ, ваҳдату ягонагӣ ва кушоиши кори фарзандон мегардад. Дуои модар мушкилкушои зиндагии мост.

Мо ба хотири эҳтиром ва болидахотирии модарон дар рӯзи иди онҳо даст ба дуо бардошта, аз Худои мутаъол талаб мекунем, ки модарони мо ва кулли бонувони кишвар ҳамеша тансиҳату сарбаланд бошанд. Зеро шодию хандаи модарон шодии тамоми башарият аст.