БУЗУРГИИ МОДАР — БУЗУРГИИ ҲАЁТ

Модар барои ҳар як инсон азизтарин, меҳрубонтарин ва муқаддастарин шахс ба ҳисоб меравад. Ӯ сарчашмаи зиндагӣ, рамзи муҳаббат ва чароғи равшани хонадон мебошад. Аз лаҳзаи ба дунё омадани фарзанд то охири умр модар бо меҳру муҳаббати беандоза фарзанди худро нигоҳубин мекунад, барои саломатӣ ва хушбахтии ӯ тамоми ранҷу заҳматро ба дӯш мегирад. Ҳеҷ меҳру муҳаббате дар ҷаҳон ба меҳри модар баробар шуда наметавонад, зеро муҳаббати модар пок, самимӣ ва беғараз мебошад.

Дар фарҳанг ва анъанаҳои қадимаи мардуми тоҷик модар ҳамеша мақоми баланд доштааст. Аз қадимулайём тоҷикон модарро ҳамчун чароғи хонадон, сарчашмаи меҳрубонӣ ва поягузори оилаи солим мешиносанд. Модар бо сабру таҳаммул, муҳаббат ва хиради худ фарзандонро тарбия намуда, онҳоро ба роҳи дурусти зиндагӣ ҳидоят мекунад. Маҳз тарбияи модар аст, ки фарзандро ба инсони боодоб, донишманд ва ватандӯст табдил медиҳад.

Модар нахустин омӯзгори инсон мебошад. Кӯдак аввалин сухан, аввалин қадам ва аввалин дарси зиндагиро аз модар меомӯзад. Ӯ ба фарзанд одобу ахлоқи нек, эҳтироми калонсолон, муҳаббат ба Ватан ва меҳнатдӯстиро талқин мекунад. Агар тарбияи модар дуруст бошад, фарзанд дар ҷомеа шахси арзанда ва намуна мегардад. Аз ин рӯ, гуфта мешавад, ки ояндаи миллат аз оғӯши гарми модар оғоз меёбад.

Дар адабиёти классикии тоҷик низ васфи модар мавқеи хоса дорад. Бисёр шоирону адибони бузург дар асарҳои худ меҳру муҳаббати модарро бо эҳтироми зиёд васф кардаанд. Онҳо модарро ҳамчун фариштаи зиндагӣ ва муҳофизи фарзанд тасвир намудаанд. Зеро модар ҳамеша омода аст барои фарзандонаш аз ҳама душвориҳо гузарад ва онҳоро аз ҳар гуна хатар муҳофизат намояд.

Дар даврони соҳибистиқлолии Тоҷикистон ба масъалаи баланд бардоштани мақому манзалати занону модарон таваҷҷуҳи махсус зоҳир мегардад. Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар суханрониҳои худ ҳамеша нақши бузурги модаронро дар тарбияи насли наврас ва пешрафти ҷомеа таъкид менамоянд. Ҷаноби Олӣ барҳақ қайд намудаанд:

«Модар чароғи хонадон ва сарчашмаи меҳру муҳаббат мебошад.»

Ҳамчунин таъкид кардаанд:

«Эҳтиром ва гиромидошти занону модарон нишонаи фарҳанги баланд ва маърифати ҷомеа мебошад.»

Ин суханони пурмазмун бори дигар нишон медиҳанд, ки модар дар ҷомеаи мо мақоми ниҳоят баланд дорад ва эҳтироми ӯ вазифаи муқаддаси ҳар як инсон мебошад.

Бо мақсади қадршиносӣ ва гиромидошти заҳматҳои бузурги занону модарон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамасола 8 март — Рӯзи Модар бо шукуҳу шаҳомати хоса таҷлил мегардад. Ин рӯз рамзи муҳаббат, эҳтиром ва арҷгузорӣ ба модарон мебошад. Дар ин рӯз фарзандон ба модарони худ гул тақдим намуда, бо суханони гарму самимӣ онҳоро табрик мекунанд. Ҳамчунин дар муассисаҳо, ташкилотҳо ва мактабҳо чорабиниҳои фарҳангӣ баргузор гардида, дар онҳо бузургии модар васф карда мешавад.

Дар ҳақиқат, модар барои ҳар як инсон бузургтарин сарват аст. Ҳеҷ ганҷе дар ҷаҳон ба меҳру муҳаббати модар баробар шуда наметавонад. Модар ҳамеша барои фарзандонаш дуо мекунад, хушбахтии онҳоро мехоҳад ва барои муваффақияти онҳо шод мегардад. Ҳатто вақте фарзанд калон мешавад, модар ӯро ҳамеша бо муҳаббати беандоза нигоҳ мекунад ва ғамхории худро аз ӯ дареғ намедорад.

Аз ҳамин хотир вазифаи ҳар як фарзанд аст, ки модари худро эҳтиром намояд, қадри ӯро донад ва барои хушбахтии ӯ кӯшиш кунад. Зеро ризоияти модар баракати зиндагӣ ва калиди комёбии инсон ба ҳисоб меравад. Ҳар як инсон бояд кӯшиш кунад, ки бо рафтору кирдори нек модари худро шод гардонад ва бо меҳру эҳтиром ба ӯ муносибат намояд.

Хулоса, модар бузургтарин неъмати зиндагӣ ва сарчашмаи меҳру муҳаббати бепоён мебошад. Бо муҳаббати самимии худ модарон на танҳо фарзандон, балки тамоми ҷомеаро ба роҳи некӣ, инсондӯстӣ ва ватандӯстӣ роҳнамоӣ мекунанд.

Бигзор модарони азизи мо ҳамеша саломат, хушбахт ва сарбаланд бошанд. Рӯзи Модар — 8 март ба ҳамаи занону модарони меҳрубон муборак бод!

Комила Раҷабова

Декани факултети «Кори табобати дандон, КТП, КТТ ва Кори Дандонсозӣ»- и МДТ «Коллеҷи тиббии ш.Кӯлоб ба номи Раҳмонзода Р.А.»