МЕХАНИЗМҲОИ ГОМЕОСТАЗИ МОЛЕКУЛАВӢ: АСОСҲО ВА АҲАМИЯТ ДАР РУШДИ ПАТОЛОГИЯҲОИ КЛИНИКӢ

0 1

Гомеостаз маҷмӯи равандҳое мебошад, ки устувории муҳити дохилии организмро таъмин мекунад. Вайроншавии механизмҳои молекулавӣ ва физиологии гомеостаз заминаи патогенезии бисёр бемориҳои клиникӣ, аз ҷумла диабети қанд, бемориҳои дилу раг, ихтилоли иммунӣ ва саратонро ташкил медиҳад. Омӯхтани механизмҳои молекулавии гомеостатикӣ барои ташхис ва табобати ҳадафмандона аҳамияти баланд дорад.

Таҳлили нақши механизмҳои молекулавӣ ва ҳуҷайравии гомеостаз дар ташаккули бемориҳои асосии тиббӣ ва муайян кардани робитаҳои патогенезӣ миёни вайроншавии гомеостаз ва патологияҳои клиникӣ.

Мавод ва усулҳои тадқиқот

Дар тадқиқот усулҳои зерин истифода шуданд:

Таҳлили адабиёти илмӣ:

Омӯзиши манбаъҳои муосири илмӣ (китобҳои физиология, биохимия, иммунология ва мақолаҳои журнали тадқиқотӣ), ки ба механизмҳои гомеостаз, сигналгузории ҳуҷайравӣ ва патогенези бемориҳо бахшида шудаанд.

Методи таҳлили муқоисавӣ:

Қиёси маълумот оид ба механизмҳои танзимӣ дар организмҳои солим ва организмҳое, ки дорои вайроншавии гомеостатикӣ мебошанд.

Методи системавии таҳлил:

Муайян намудани робитаҳо байни равандҳои молекулавии вайроншуда ва зуҳуроти клиникӣ.

Синтези натиҷаҳои назариявӣ:

Ҳосил кардани хулосаҳои илмӣ дар асоси таҳлили маҷмӯии манбаъҳои мавҷуда.

Натиҷаҳо

1. Сигналгузории ҳуҷайравӣ дар танзими гомеостаз

Бар асоси таҳқиқот, нокомии роҳҳои сигналгузории ҳуҷайравӣ (MAPK, PI3K/Akt, cAMP) ба афзоиши стрессҳои оксидативӣ, тағйироти апоптоз ва номутавозунии мубодилаи энергия оварда мерасонад. Ин равандҳо дар патогенези диабет ва бемориҳои дил нақши муҳим мебозанд.

2. Танзими эндокринӣ ва меҳвари гипоталамус–гипофиз–бӯғурад

Аз адабиётҳо маълум аст, ки вайроншавии секресияи гормонҳо бо гиперкортизолемия, гипотиреоз ва гиперинсулинемия иртиботи мустақим дорад. Ин тағйиротҳо ба мушкилоти метаболикӣ, аз ҷумла фарбеҳӣ ва диабети навъи 2, замина мегузоранд.

3. Гомеостази иммунологӣ

Тадқиқот нишон медиҳад, ки дисбаланс байни лимфоcитҳои T-фаъолкунанда ва T-боздоранда боиси аутоиммунӣ шудани равандҳои иммунологӣ мегардад. Механизмҳои молекулавӣ, ба монанди рахнашавии иммунӣ ва фаъолияти нокифояи молекулаҳои PD-1/CTLA-4, бо бемориҳои аутоиммунӣ иртибот доранд.

4. Саратон ва гомеостаз

Ташхиси манбаъҳо тасдиқ менамояд, ки мутатсия дар генҳои назораткунандаи афзоиш (p53, RAS, BRCA) ба вайроншавии назорати давраи ҳуҷайравӣ ва афзоиши ҳуҷайраҳо оварда мерасонад. Ин механизмҳо заминаи биологии пайдоиши саратон мебошанд.

Муҳокима

Маълумоти гирдоваришуда нишон медиҳад, ки гомеостаз чун системаи мураккаби бисёрсатҳӣ амал мекунад. Ихтилоли сатҳи молекулавӣ метавонад ба осебҳои системавӣ оварда расонад.

Масалан:

Нокомии сигналгузории инсулин ба вайроншавии мубодилаи глюкоза ва диабет меорад.

-Норасоии системаи антиоксидантӣ рушди бемориҳои дилу рагро тезонидааст.

-Тайғироти танзими иммунӣ дар ташаккули бемориҳои аутоиммунӣ нақши аслӣ мебозад.

— Нобудшавии механизмҳои апоптоз бо афзоиши саратон алоқаманд aст.

Ин далелҳо муҳим будани омӯзиши молекулаҳои танзимкунанда, кори генҳо ва роҳҳои сигналгузориро барои рушди терапияи ҳадафманд тасдиқ мекунанд.

Хулоса

Таҳлил нишон дод, ки гомеостаз як унсури калидии фаъолияти физиологии организм мебошад. Вайроншавии он дар сатҳи молекулавӣ ва ҳуҷайравӣ ба чунин патологияҳо, мисли диабети қанд, бемориҳои дил, иммунопатологияҳо ва саратон замина мегузорад. Омӯзиши амиқи ин равандҳо барои таҳияи доруҳои дақиқвасл ва усулҳои нави муолиҷа имкониятҳои васеъ фароҳам меорад.

Шовализода Қурбонбӣ

мудири кафедраи “Билогия”-и МДТ “Коллеҷи тиббии шаҳри Кӯлоб ба номи Раҳмонзода Раҳматулло Азиз”

Дигар маълумотҳои ин категория

Шарҳ додан

Суроғаи почтаи электронии шумо нашр карда намешавад.